Van Friesland en Drenthe naar Zwitserland – en nu samen met hun vaders naar de MH2D

Wie Margreet Luimstra en Richard Prakken vandaag ontmoet, ziet twee fanatieke sporters die hun leven hebben opgebouwd tussen de Zwitserse bergen. Vanuit Sursee, vlak bij Luzern, trekken ze er bijna dagelijks op uit. Op de racefiets, mountainbike, gravelbike, wandelend of op ski’s; stilzitten zit er voor hen eigenlijk nooit in. Toch brengt één fietsweekend hen dit jaar weer even terug naar Nederland. Niet voor een wedstrijd, niet voor een persoonlijk record, maar voor iets dat misschien nog waardevoller is: samen fietsen met hun vaders.

 Sport speelt al jarenlang een grote rol in hun leven. Margreet ontdekte via haar vader de liefde voor de racefiets en vond later haar passie in de triatlonsport. Richard maakte de overstap van het schaatsen naar triatlon en werkte zich op tot meerdere Ironmans en zelfs een startbewijs voor het WK Ironman. Toch draait sport voor hen niet alleen om prestaties.

“Voor ons is sport een uitlaatklep,” vertellen ze. “Na lange werkdagen vinden we het heerlijk om lekker te bewegen. Even nergens aan denken.”

Misschien is dat ook de reden waarom ze zich zo thuis voelen in Zwitserland. In hun vrije tijd zoeken ze de bergen op, maken ze lange wandelingen, trekken ze eropuit met de gravelbike of plannen ze meerdaagse bikepacking-avonturen. De fiets heeft hen al naar de mooiste plekken van Europa gebracht. Niet omdat er een finishlijn lag, maar omdat ze onderweg graag nieuwe gebieden ontdekken.

Eindelijk samen aan de start

Het idee om deel te nemen aan de Mergelheuvelland 2-Daagse speelde al jaren. Steeds kwam er iets tussen, maar dit jaar viel alles op zijn plaats. Toen de datum bekend werd, ging het weekend direct in de agenda. Niet alleen voor henzelf, maar ook voor hun beide vaders.Dat maakt deze deelname zo bijzonder.

Sinds hun verhuizing naar Zwitserland zijn gezamenlijke fietsmomenten met familie veel minder vanzelfsprekend geworden. Waar vroeger een ritje snel gepland was, moeten die momenten nu bewust worden gezocht. Juist daarom kijken ze misschien nog wel meer uit naar de tijd samen dan naar de kilometers zelf.

“Het is voor ons bijzonder om dit jaar samen met hen te kunnen doen.”

Geen jacht op tijden

Wie denkt dat twee ervaren triatleten zich wekenlang voorbereiden op iedere uitdaging, heeft het mis. Voor dit weekend ligt er geen speciaal trainingsschema klaar. Hun triatlonseizoen zit er dan namelijk al op. Waar ze normaal tussen de 15 en 25 uur per week trainen voor wedstrijden, willen ze nu vooral genieten. Dat is misschien ook wel het grootste verschil met de sportwereld waarin ze normaal actief zijn. Geen strijd om kwalificaties, geen prestatiedruk, geen eindtijd die alles bepaalt.

“We hopen vooral met z’n vieren de twee dagen succesvol te volbrengen en mooie herinneringen te maken.”

Herinneringen die blijven

Als je Margreet en Richard vraagt waar ze over een paar maanden met een glimlach aan terug willen denken, hoeven ze niet lang na te denken. Niet aan een bepaalde klim. Niet aan een gemiddelde snelheid. Niet aan een eindtijd. Maar aan de momenten samen. Aan gesprekken onderweg. Aan samen koffie drinken. Aan het gevoel om na twee dagen fietsen met twee generaties over de finish te komen.

“Dat we mooie nieuwe herinneringen met z’n vieren hebben gemaakt, waar we nog lang met plezier op terug zullen kijken.”

Net als Margreet en Richard herinneringen maken op de fiets? Heb je je nog niet ingeschreven voor komende jubileumeditie? Klik dan hier en verzeker jezelf van deelname!